54 urodziny Reggiego Theusa

Nasz dzisiejszy bohater – Reggie Theus – jest prawdopodobnie najbardziej niedocenianym obrońcą w historii NBA. Przez 13 lat swojej kariery w NBA (m.in Bulls, Kings, Hawks i Magic) zaledwie 2 razy zszedł poniżej średniej 15 punktów na mecz. Dodatkowo na skuteczności bliskiej 50%. Jakby tego był mało potrafił osiągnąć blisko 10 asyst na spotkanie (1985/86).

Już w czasach gry na UNLV z łatwością można było zobaczyć skalę talentu Reggiego. Za sprawą świetnej skuteczności, dobrego przeglądu pola i niezłej gry na desce został zapamiętany jako jeden z najlepszych graczy w historii tej uczelni. W najlepszym sezonie notował 18.9 ppg, 6.8 rpg i 4.5 apg. Te osiągnięcia sprawiły, że trafił do drużyny All American i wystrzelił w notowaniach draftowych.

W drafcie z 1978 roku został wybrany przez Chicago Bulls z 9tym numerem (3 miejsca przed nim do Celtics trafił Larry Bird). Już w pierwszym roku gry błyszczał notując 16.3 ppg. W wyścigu o tytuł Rookie of The Year wyprzedził go jednak Phil Ford z Kansas City Kings. To w Chicago Reggie zdobył pseudonim Rush Street Reggie, który pośrednio opisywał jego miejsce zamieszkania (koło ruchliwej ulicy Wietrznego Miasta), a pośrednio rozrywkowego charakter gracza. W trzecim sezonie dla Bulls nasz bohater po raz pierwszy trafił do All Star Game. To osiągnięcie powtórzył w sezonie 1982/83, gdy zanotował najwyższą średnią punktową w karierze (23.8).

W kolejnych rozgrywkach nowy trener Byków – Kevin Loughery – nie widział jednak miejsca w składzie dla Theusa. To wkrótce doprowadziło do wymiany z Kansas City Kings w ramach której do Chicago trafił Steve Johnson i 3 wybory w drafcie. Fani Bulls byli wściekli. Grając dla Kings Reggie nie zwalniał tempa. W sezonie 1985/86 trafił na karty historii. Do tej pory jest drugim graczem, który mierząc ponad 6’6” wzrostu (201 cm) zanotował przynajmniej 750 asyst w jednych rozgrywkach. Tym drugim jest… Magic Johnson.

Theus karierę w NBA kończył grając po sezonie dla Hawks, Magic i Nets. W tym czasie był wciąż niesamowicie produktywny. Po NBA przyszła pora na krótkie epizody we Włoszech (Ranger Varese) i Grecji (Aris BC).

W 2005 roku Reggie został szkoleniowcem New Mexico State Aggies. Podczas bardzo udanego pobytu na tej uczelni przywrócił jej blask doprowadzając ją do ogólnokrajowych rozgrywek NCAA. To sprawiło, że 19 Czerwca 2007 bracia Maloof postanowili podpisać z nim 3 letnią umowę na prowadzenie Sacramento Kings. W klubie, którego wcześniej był zawodnikiem wytrzymał do 15 grudnia 2008 kiedy został zastąpiony Kennym Nattem.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=hIYzVGSD2o8&w=585]

Ciekawostki:

  • W 1989 Theus został dołączony w poczet Hall of Fame uczelni UNLV. Osiem lat później jego numer i koszulka została zastrzeżona przez tą uczelnię (jako dopiero 6ta w historii).
  • Reggie jest znany także z gry w filmach i serialach telewizyjnych. Na małym ekranie wystąpił w „Pod koszem” (1995-2000, jako trener Bill Fuller), „Viper” (1996-1999, jako Jeff Desmond) i „Egzamin życia” (1999-2004, jako Rick). Na liście jego pełnometrażowych produkcji znajdują się „Zbuntowana klasa” (1999), „Bobasek” (2000) i „Magiczne buty” (2002)

Statystyki kariery:

Sezon Drużyna FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
1978-79 CHI .480
.761 2.8 5.2 1.1 0.2 16.3
1979-80 CHI .483 .267 .838 4.0 6.3 1.4 0.2 20.2
1980-81 CHI .495 .200 .809 3.5 5.2 1.5 0.2 18.9
1981-82 CHI .469 .250 .808 3.8 5.8 1.1 0.2 18.4
1982-83 CHI .478 .231 .801 3.7 5.9 1.7 0.2 23.8
1983-84 TOT .419 .167 .762 2.1 5.8 0.8 0.2 12.2
1983-84 CHI .388 .200 .778 1.5 4.6 0.7 0.1 8.7
1983-84 KCK .438 .148 .751 2.8 7.0 1.0 0.3 15.8
1984-85 KCK .487 .132 .863 3.3 8.0 1.2 0.2 16.4
1985-86 SAC .480 .171 .827 3.7 9.6 1.4 0.2 18.3
1986-87 SAC .472 .218 .867 3.4 8.8 1.0 0.2 20.3
1987-88 SAC .470 .271 .831 3.2 6.3 0.8 0.2 21.6
1988-89 ATL .466 .293 .851 3.0 4.7 1.3 0.2 15.8
1989-90 ORL .439 .248 .853 2.9 5.4 0.8 0.2 18.9
1990-91 NJN .468 .361 .851 2.8 4.7 1.0 0.4 18.6
Podsumowanie
.471 .252 .826 3.3 6.3 1.2 0.2 18.5

 

Mateusz Babiarz

Manager i biznesmen, a po godzinach pasjonat NBA. Od lat kibic San Antonio Spurs i Philadelphia 76ers. Fan Popovicha, ostrej gry dawnych Pistons i fryzur Andrew Bynuma.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *