Butologia – lekcja historii cz. 3

Autor: c. (butologia.blogspot.com)

Reebok Shaqnosis, Jordan XI – to między innymi one są tymi perełkami które pierwszy raz ujrzały światło dzienne do 1996 roku, a stopień pożądania z roku na rok rośnie, wersje retro sprzedają się nie raz na pniu (patrz Jordan XI kolorystyka Space Jam za oceanem –

Reebok Shaqnosis, Jordan XI – to między innymi one są tymi perełkami które pierwszy raz ujrzały światło dzienne do 1996 roku, a stopień pożądania z roku na rok rośnie, wersje retro sprzedają się nie raz na pniu (patrz Jordan XI kolorystyka Space Jam za oceanem – Counterkicks.com ). Czym nas zaskoczą następne lata?

1997 rok. Converse wypuszcza kolejny model Dennisa RodmanaAS Rodman, od Fili czwarty model otrzymuje Grant Hill, a Chris Webber (który w swojej karierze grał prawie dla każdego producenta obuwia) dostaje but sygnowany jego nazwiskiem – Webber (z charakterystycznym paskiem przez cały but). 1997 to także pierwszy rok kiedy wspomniana ostatnio marka dotąd odzieżowa bierze się za produkcję butów – mowa o And1. Ich pierwszą twarzą staje się Stephon Marbury i otrzymuje on swój model – The Marbury. Reebok kontynuuje serię S. O’Neala (Shaq Reflection), S. Kemp także otrzymuje swoje modele – Reignman II, The Shroud oraz kolejny model A. IversonaThe Answer. Adidas wypuszcza but dla swojej gwiazdy, K. Bryanta, który nawet w naszym kraju był mocno reklamowany – KB8. Ciekawym wyglądem na pewno charakteryzował się inny model adidasa – Real Deal, z trzema paskami idącymi od czubka buta. W 1997 Nike wypuścił pierwszą but biegowy mający poduszkę z system Air Max na całej długości – Air Max 97, więc nie dziwi fakt wykorzystania tej technologii w butach do gry – Air Total Max Uptempo (znane ze stóp m.in. Reggie Millera), Total Air Foamposite Max. Oczywiście kolejne modele C. Barkley’a (Air CB4 II, Air Super CB), S. Pippena (Air Pippen II), A. Hardawaya (Air Max Penny III). Tak jak w sezonie 96/97 Air Foamposite były sygnowanym butem Penny’ego, tak w sezonie 97/98 wyszedł Air Foamposite Pro nie posiadający ‚1 cent’ logo lecz tradycyjnego Swoosha z boku buta. Sygnowany model od Nike’a otrzymał także Kevin Garnett (Air Garnett).

Następny rok, przyniósł sporo kontynuacji, jak i zmian, a z racji skróconego sezonu 98/99 (lockout), nie było ogromu wypuszczonych modeli. Okres aktywnej działalności Fili na polu koszykarskim powoli dobiega końca – w 1998 wyszedł ostatni model sygnowany nazwiskiem G. HillaHill V (nie zaprzestają oni produkcji butów do gry, ale już nie odbijają się one takim echem). Nadmieniłem że będą zmiany – zmiana producenta nowością nie jest, ale S. O’Neal tego roku rozstał się z Reebokiem i rozpoczął samodzielnie działać na rynku obuwniczym wypuszczając swój but, które sprzedawał na swojej (już nie istniejącej) stronie dunk.com. Reebok więc wypuszcza kolejny model dla A. Iversona i tego roku otrzymaliśmy The Answer II. Adidas wypuścił drugi model dla K. BryantaKB8 II, oraz Real Deal II. Od Nike’a oczywiście kolejne Jordany (XIV), Garnett II oraz czwarty, który okazał się ostatnim, model A. Hardaway’aAir Max Penny IV, a swój but otrzymał za to Tim HardawayAir Zoom T-Bug (będący jednym z lżejszych na owe czasy). Butem który po dziś dzień budzi wielkie emocje i rzesza fanów oczekuje reedycji jest wypuszczony na sezon 97/98 Air Zoom Flight 98 „The Glove” – pierwszy but z zamkiem błyskawicznym (glove – rękawiczka; zarówno tyczyło się to leżenia buta na nodze, jak i jest to pseudonim Gary Paytona, którego można było oglądać w tym bucie). Na sezon 98/99 G.Payton otrzymał Air Zoom GP, także o niecodziennym wyglądzie.

W 1999 roku And1 wypuścił model, który dał tej młodej firmie ponad czasowy klasyk – za sprawą Vince’a Cartera i jego występu w Slam Dunk Contest w 2000 roku, model Tai Chi Mid zostanie w pamięci na bardzo długo. Na tej samej podeszwie ukazał się jeszcze model Finger Roll (to rozwiązanie pojawi się jeszcze u And1 nie raz). A. Iverson otrzymuje kolejny but od Reeboka – The Answer III, a także dla S. Kempa wypuszczony są model Velocity Mid. Adidas kontynuuje serię K. Bryanta modelem KB8 III oraz model Bromium. Nike oczywiście przygotował kolejne modele dla swoich zawodników (Air Pippen III, Air Garnett III, Air Zoom GP II, Jordan XV), ale nie obeszło się bez dalszych eksperymentów z technologią – butem który albo się uwielbiało albo nienawidziło był Air Flightposite, dalszy rozwój technologii Foamposite.

Rok 2000. Jeśli mam mówić w sposób zwięzły – futurystyczność. Projektanci chyba mocno wzięli sobie do serca zmianę wyglądu daty. Reebok serwuje kolejne buty AI – The Answer IV, design nowego modelu K. Bryanta (The Kobe) od Adidasa także nie pozostaje dłużny wobec konkurencji. Nike. Prawdę mówiąc nie wiem od czego zacząć. Air Pippen IV, Air Big Flyer Force, Air Max Duncan ( tutaj z wierzchu zastosowano ten sam elastyczny materiał co w biegówkach Air Kukini), Air Hyper Flight, Air Flightposite KG, Jordan XVI. A co na koniec? But oparty na technologii nad która mówi się że Nike pracował 16 lat – Shox BB4. Oczywiście to nie wszystko, skupiłem się na tych wybijających się modelach.

Sytuacja w 2001 trochę przypominająca tą z roku 1996, gdy po bardzo udanym 1995 nie można było spocząć na laurach. Podstawową pozycją u Reeboka staje się but dla A. Iversona (The Answer V), ale także podejmuje próby ponownego zastosowania technologii Pump (model The Pump), jak i ciągle oferuje buty robione pod grę na zewnątrz- Blacktop Spin Mid DMX. Adidas z kolejnym modelem dla K. Bryanta idzie w jeszcze większy minimalizm –KOBETWO są niczym futurystyczna rzeźba, ale też próbuje czegoś nowego. Model ADAN (All Day All Night) jest projektowany z myślą także aby dobrze prezentował się przy codziennym noszeniu. Coraz więcej uwagi koncentruje na sobie And1, w czym skutecznie pomagają mu mixtape’y. Poza modelami do gry – Nightmare Mid, Silky Smooth, Mad Game, sławę przyniósł marce model Tochillin zaprojektowany jako but ‚po grze’. Nike nie zwalnia – dowodem są Air Zoom GP III (but w bucie!), Air Zoom Kidd (kolejny ‚but w bucie’ !! ), Air Flightposite III (totalnie kosmiczny wygląd!), oraz kolejne modele Air Pippen V, Air Max Duncan II, Jordan XVII.

2002 to rok gdy na rynku pojawił się jeszcze jeden gracz – Dada. Firma wypuściła model Cdubbz (z założenia dobre buty w przystępnej cenie – ich cena sklepowa wynosiła 75$), a kto w nim grał? Tak, C. Webber. Reebok od 2001 do 2006 był sponsorem NBA i dostarczał stroje zawodnikom, stąd zapewne większe działania na polu koszykarskim, lecz niestety z czytanych przeze mnie recenzji, nie zawsze przekładało się to na lepsze buty do gry. W 2002 wypuszczony został model Answer 6 oraz m.in. Xbeam Franchise Mid dla Steve’a Francis’a. W szeregach And1 pojawiło się więcej gwiazd NBA i zarazem butów dla nich – Kevin Garnett otrzymał KG Selecet, Latrell SpreewellSpree Mid (także należy zwrócić uwagę że u And1 pojawił się system poduszek pod ciśnieniem – Harmonix). Inny gracz ligi – Rafer Alston, znany zapewne bardziej jako ‚Skip to my Lou’ choćby z mixtape’ów, także otrzymał swój model – Skip to my Lou. Tego roku, bez podania oficjalnych przyczyn, kontrakt zerwał K.Bryant z Adidasem, pozostając bez sponsora obuwniczego. „Król umarł niech żyje król” – można rzec w momencie odejścia Bryanta, ale pojawienia się w szeregach Adidasa Tracy’ego McGrady’ego – oraz jego model T-Mac który ukazał się na początku roku, a na jesieni kolejny – T-Mac 2. Także nie trzeba było długo czekać na odpowiedź na system Shox Nike’a – Adidas wypuścił model a3 Basketball. Podczas gdy inni dopiero raczkują przy technologiach ‚kolumnowych’, Nike posiada już ileś modeli – Shox Limitless, Shox Stunner, oraz wychodzi z kolejną nowością – w model Shox VC (pierwszym modelu dla Vince’a Cartera) zastosowano kolumny Shox w przedniej części buta. Tak jak Shox VC ukazał się na początku roku 2002, tam na sam jego koniec wyszedł już drugi model Cartera – Shox VC II. Oczywiście ukazały się inne modele bazujące na popularnych systemach Air Max i Zoom Air –m.in. Air Max Elite, Air Payton IV, Zoom Flight Turbine.

Chciałem krótko, zwięźle i na temat, ale znów nie udało mi się przerobić całego materiału stąd okres najbardziej ‚współczesny’ oraz podsumowanie będzie w ostatniej części już wkrótce!

Mateusz Babiarz

Manager i biznesmen, a po godzinach pasjonat NBA. Od lat kibic San Antonio Spurs i Philadelphia 76ers. Fan Popovicha, ostrej gry dawnych Pistons i fryzur Andrew Bynuma.

2 komentarze

  1. Łukasz napisał(a):

    Wszystko fajnie, ale brakuje mi wzmianki o AJ XII oraz najlepszych jak dla mnie z całej serii AJ XIII.
    Jeśli chodzi o Kobe’go to zerwał umowę z adidasem, gdy zobaczył sample kolejnego modelu, którego foto kiedyś można było znaleźć w sieci. Z tego co mi wiadomo już z KOBETWO nie był zadowolony, z resztą nie ma co się dziwić – brzydki but, do tego toporny i strasznie ciężki…
    Tak na marginesie, chodzą słuchy o wydaniu retro KB8 w wersji z All-Star Game.

  2. c. napisał(a):

    zdarza mi się kilka par przeoczyć – przyznaje się bez bicia. wynika to z ilości informacji jakie trzeba przerzucić aby sklecić artykuł w całość.
    co do Bryanta – oficjalnie jest napisane że nie podał przyczyny – do innych informacji nie dotarłem (kwestię podobania/niepodobania się ostatnich jego modeli od adidasa pozostawiam do własnej oceny).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *