Rozpoznajecie tego pana?

Dla „starszych” fanów koszykówki i NBA nie powinien to być problem. Tak to Penny Hardaway, jedna z większych gwiazd NBA połowy lat ’90.
Urodził się 18 lipca 1971r. w Memphis. Jako dziecko lubił grać w tenisa stołowego, kręgle, tenis, futbol, ale jego największą miłością była zawsze koszykówka. Uwielbiał Magica Johnsona i Los Angeles Lakers.
Jako nastolatek grał w Memphis w Treadwell High School, gdzie osiągał zawrotną średnią 36,6 punktów, 10,1 zbiórek, 6,2 asyst, 3,9 przechwytów oraz 2,8 bloków. W ostatnim roku gry został uznany za najlepszego gracza spośród wszystkich szkół średnich.
Poważna koszykówkę zaczął uprawiać na studiach w Memphis State. Ze względu na słabe wyniki w nauce nie grał przez pierwszy sezon, lecz z każdym kolejnym rokiem pokazywał na co go stać, w ostatnim sezonie 1992-93 osiągał średnie na mecz: 22,8 punktów, 8,5 zbiórek, 6,4 asyst, 2,8 przechwytów oraz 1,2 bloków. Po tym sezonie przerwał studia aby wziąć udział w drafcie do NBA w 1993r.(co ciekawe w 2003r. wrócił na uniwersytet Memphis i dokończył studia licencjackie). W drafcie został wybrany przez Golden State Warriors, którzy oddali go do Orlando Magic w zamian za Chrisa Webera.
Najlepsze swoje lata spędził u boku Shaquille O’Neal’a w drużynie Orlando Magic (1993-1999), czterokrotny uczestnik meczu gwiazd. Wraz z drużyną awansował  w sezonie 1994-1995 do finałów NBA, gdzie gładko przegrali z Houston Rockers 4-0.
Sezon 1995-1996 był jego najlepszym, osiągał w nim średnie : 21,7 punktów, 4,3 zbiórek, 7,1 asyst, 2,0 przechwytów oraz 0,5 bloków.
Rekordową ilość punktów zdobył w sezonie 1996/1997, w derbowym pojedynku przeciwko Miami Heat, 41 pkt.
W tym samym roku zdobył złoty medal Igrzysk Olimpijskich w Atlancie, w finałowym meczu przeciwko ówczesnej Jugosławi zdobył 19 pkt.
Kolejne sezony były już przeplatane kontuzjami, z tego powodu jego gwiazda nie świeciła już tak jasno. Kolejnymi drużynami w których grał były: Phoenix Suns (1999-2004) i New York Knicks (2004-2006). Karierę zakończył w Miami Heat gdzie grał w sezonie 2007-2008.

Dla „starszych” fanów koszykówki i NBA nie powinien to być problem. Tak to Penny Hardaway, jedna z większych gwiazd NBA połowy lat ’90.

Urodził się 18 lipca 1971r. w Memphis. Jako dziecko lubił grać w tenisa stołowego, kręgle, tenis, futbol, ale jego największą miłością była zawsze koszykówka. Uwielbiał Magica Johnsona i Los Angeles Lakers.

Jako nastolatek grał w Memphis w Treadwell High School, gdzie osiągał zawrotną średnią 36,6 punktów, 10,1 zbiórek, 6,2 asyst, 3,9 przechwytów oraz 2,8 bloków. W ostatnim roku gry został uznany za najlepszego gracza spośród wszystkich szkół średnich.

Poważna koszykówkę zaczął uprawiać na studiach w Memphis State. Ze względu na słabe wyniki w nauce nie grał przez pierwszy sezon, lecz z każdym kolejnym rokiem pokazywał na co go stać, w ostatnim sezonie 1992-93 osiągał średnie na mecz: 22,8 punktów, 8,5 zbiórek, 6,4 asyst, 2,8 przechwytów oraz 1,2 bloków. Po tym sezonie przerwał studia aby wziąć udział w drafcie do NBA w 1993r.(co ciekawe w 2003r. wrócił na uniwersytet Memphis i dokończył studia licencjackie). W drafcie został wybrany przez Golden State Warriors, którzy oddali go do Orlando Magic w zamian za Chrisa Webera.

Najlepsze swoje lata spędził u boku Shaquille O’Neala w drużynie Orlando Magic (1993-1999), czterokrotny uczestnik meczu gwiazd. Wraz z drużyną awansował  w sezonie 1994-1995 do finałów NBA, gdzie gładko przegrali z Houston Rockers 4-0.

Sezon 1995-1996 był jego najlepszym, osiągał w nim średnie : 21,7 punktów, 4,3 zbiórek, 7,1 asyst, 2,0 przechwytów oraz 0,5 bloków.

Rekordową ilość punktów zdobył w sezonie 1996/1997, w derbowym pojedynku przeciwko Miami Heat, 41 pkt.

W tym samym roku zdobył złoty medal Igrzysk Olimpijskich w Atlancie, w finałowym meczu przeciwko ówczesnej Jugosławi zdobył 19 pkt.

Kolejne sezony były już przeplatane kontuzjami, z tego powodu jego gwiazda nie świeciła już tak jasno. Kolejnymi drużynami w których grał były: Phoenix Suns (1999-2004) i New York Knicks (2004-2006). Karierę zakończył w Miami Heat gdzie grał w sezonie 2007-2008.

Mateusz Babiarz

Manager i biznesmen, a po godzinach pasjonat NBA. Od lat kibic San Antonio Spurs i Philadelphia 76ers. Fan Popovicha, ostrej gry dawnych Pistons i fryzur Andrew Bynuma.

2 komentarze

  1. norman napisał(a):

    Mój ulubiony gracz wszechczasów;)
    Szkoda, że miał tak duże problemy z kontuzjami. Mógł osiągnąć baaardzo dużo.

  2. iDWiget napisał(a):

    Mój ulubiony zawodnik :)

    Rzucił chyba 42 pkt przeciwko NJN z tego co pamiętam =)

    Szkoda, że zwolnili go Miami Heat po rozegraniu 16 meczów… Był zdecydowanie lepszy od tego Jacksona co go zatrudnili wtedy OO!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *